post

۴ روش برای پاک کردن کامل محتویات هارد HDD

در صورتی که بخواهید کامپیوتر خود را بفروشید یا آن را دور بیندازید، باید اطلاعات هارد خود را از بین ببرید.

 


آیا می‌دانستید که فرمت کردن هارد دیسک به معنای پاک کردن اطلاعات آن نیست؟ در واقع بازیابی داده‌های یک هارد دیسک فرمت شده کار واقعا ساده‌‌ای است.

هنگام فرمت یک درایو، پارتیشن‌های قدیمی به سادگی حذف شده و جایگزین‌های جدید تولید می‌شوند. در این حالت، سیستم عامل دیگر نمی‌تواند داده‌های آن درایو را بخواند اما اطلاعات کماکان وجود دارند.

وقتی قصد فروش HDD یا حتی انداختن آن به سطل زباله را دارید، پاکسازی امن آن یک موضوع بسیار مهم تلقی می‌شود. اما چگونه می‌توانید این کار را به روش مطمئن انجام دهید؟
۱. روش نرم افزاری (DBAN)

DBAN یا Darik’s Boot And Nuke که اکثر مردم آن را می‌شناسند، یک ابزار رایگان برای بوت است که به شما اجازه می‌دهد تا کل اطلاعات هارد دیسک خود را پاک کنید.

در واقع، DBAN یک خط فرمان است که استفاده از آن بسیار ساده است. این ابزار توسط ایجاد یک توالی تصادفی، تمام داده‌های موجود روی هارد دیسک شما را جایگزین می‌کند. از این رو، اطلاعات قدیمی درایو شما به طور کامل نابود شده و بازیابی آن تقریبا غیرممکن می‌شود.

با استفاده از راه‌های مختلفی می‌توانید از DBAN استفاده کنید اما در این میان روش autonake ساده‌ترین روش است. autonake یک زدایش سه مسیره است که بر اساس استاندارد DoD‌ اطلاعات شما را از بین می‌برد.
چگونه از DBAN استفاده کنیم؟

DBAN ISO را از این سایت دانلود کنید و سپس یک bootable USB stick ایجاد کنید. با استفاده از DBAN USB‌، کلمه‌ی autonuke را در مقابل علامت دو نقطه‌ی فرمان تایپ کرده و سپس کلید Enter‌ را بزنید.

در این صورت، DBAN به صورت خودکار شروع به پاک کردن درایو خواهد کرد و با استفاده از حروف عجیب و غریب در سه مرحله اطلاعات درایو شما بازنویسی خواهند شد. این فرآیند می‌تواند بسته به اندازه‌ی هارد ساعت‌ها وقت بگیرد. پس بهتر است که به مدت یک شب سیستم را به حال خود رها کنید.

پس از تکمیل شدن سه مرحله، داده‌های هارد شما به طور کامل پاک شده و غیرقابل بازیابی می‌شود. پس از آن می‌توانید، در صورت نیاز سیستم عامل خود را مجدد نصب کنید.

۲. روش سخت افزاری

چنانچه بخواهید تمام و کمال این فرآیند پاکسازی، به صورت خودکار انجام شود و علاقه‌‌ای به روش‌های نرم افزاری ندارید، می‌توانید از دستگاه پاک کن هارد دیسک استفاده کنید. البته این دستگاه ارزان نیست و ۲۰۰ دلاری قیمت دارد. اما در صورتی که چند درایو برای پاکسازی دارید، ابزار مفیدی به حساب می‌آید.

دستگاه‌هایی مثل Startech Drive Eraser و WiebeTech Drive eRazer Ultra عملکرد فوق‌العاده‌‌ای در این زمینه دارند و فرآیند پاکسازی اطلاعات را به سادگی انجام می‌دهند. فقط کافی است درایو خود را جدا کرده و یک دکمه را فشار دهید. دستگاه پاک‌کن بقیه‌ی کارها را انجام خواهد داد.

اکثر این پاک کن‌ها به شما اجازه‌ی چاپ رسید می‌دهند. بنابراین اگر هارد قدیمی خود را می‌فروشید، می‌توانید به مالک جدید اثبات کنید که درایو شما به صورت ایمن پاک سازی شده است.
۳. شکستن و جایگزینی

اگر می‌خواهید کامپیوتر قدیمی خود را دور بیاندازید و دستگاه جدید را جایگزین آن کنید، می‌توانید درایو هارد خود را تخریب کنید. با چکش کاری چند میخ بزرگ روی هارد خود می‌توانید مطمئن شوید که درایو هارد شما دیگر به درد هیچ کاری نمی‌خورد و اطلاعات شما کاملا امن هستند.

چند ابزار ساده برای نابود کردن هارد شما وجود دارند:

۱. یک چکش

۲. سه عدد میخ بزرگ (ابعاد ۴ تا ۶ اینچ مناسب خواهد بود).

۳. یک قطعه چوب کوچک

۴. عینک ایمنی

هارد خود را روی تکه چوب قرار دهید. اولین میخ خود را در نقطه‌‌ای که با دایره‌ی قرمز مشخص شده است، بکوبید.

حتما می‌پرسید: "چرا این نقطه؟" چون کوبیدن میخ در این نقطه نه تنها پلاترهای درایو هارد را خراب می‌کند بلکه هد‌های خواندن/نوشتن را هم از بین می‌برد.

ضمن این که می‌توانید دو عدد میخ هم در نقاط زرد رنگ درایو هارد بکوبید تا پلاترهای داخل هارد کاملا نابود شوند و اطلاعات شما امن باقی بماند.

این رویکرد در فروش کامپیوتر شما هم قابل توجیه است. چرا که درایوهای هارد ارزان هستند و شما می‌توانید دیسک هارد خود را از بین برده و هارد جدیدی در سیستمی که قصد فروش آن را دارید نصب کنید.
۴. رمزگذاری کامل دیسک

البته رمزگذاری کامل دیسک یک راه حل برای پاک کردن اطلاعات هارد نیست. اما این یک راه عالی برای اطمینان از غیر قابل خوانش کردن داده‌ها است. پس در این حالت فرمت کردن هارد هم جواب می‌دهد.

در رمزگذاری، تمامی داده‌های هارد، درگیر عملیات بسیار پیچیده‌ی ریاضی خواهند شد و همین باعث می‌شود که چشم‌های کنجکاو نتوانند به اطلاعات شما دسترسی پیدا کنند و عملا نیازی به پاک کردن داده‌ها نباشد.

رمزگذاری هارد

مگر در شرایطی که آنقدر بدشانس باشید که کامپیوتر خود را ناخواسته به یک هکر بفروشید! البته اگر شخص هکر از مجموعه‌ی مستر ربات استفاده نکند! اطلاعات شما امن خواهد بود.

با این حال، هنوز هم توصیه می‌شود که از ابزاری مانند DBAN برای پاک کردن اطلاعات خود استفاده کنید تا بعدا جای هیچ گونه حسرت و تاسفی باقی نماند.
حالا لازم است که اطلاعات خود را پاک کنیم؟

برقرای امنیت کامپیوتر مسئولیتی است که بر دوش همگان قرار دارد. از آنجا که خیلی از ما از سیستم خود در مواردی چون بانکداری آنلاین، امور مالی یا حتی شبکه‌های اجتماعی استفاده می‌کنیم، باید مطمئن شویم که اطلاعات محدودی را با افراد به اشتراک می‌گذاریم.

همان‌طور که شما هیچ وقت رمز عبور کامپیوتر خود را به یک غریبه نمی‌دهید، پس اطلاعات شخصی خود را هم بدون زحمت در اختیار بقیه قرار ندهید. از این رو در صورت فروختن یا دور انداختن یک سیستم قدیمی، مطمئن شوید که اطلاعات شما به طور کامل نابود شده است.

مگر در شرایطی که آنقدر بدشانس باشید که کامپیوتر خود را ناخواسته به یک هکر بفروشید! البته اگر شخص هکر از مجموعه‌ی مستر ربات استفاده نکند! اطلاعات شما امن خواهد بود.

با این حال، هنوز هم توصیه می‌شود که از ابزاری مانند DBAN برای پاک کردن اطلاعات خود استفاده کنید تا بعدا جای هیچ گونه حسرت و تاسفی باقی نماند.
حالا لازم است که اطلاعات خود را پاک کنیم؟

برقرای امنیت کامپیوتر مسئولیتی است که بر دوش همگان قرار دارد. از آنجا که خیلی از ما از سیستم خود در مواردی چون بانکداری آنلاین، امور مالی یا حتی شبکه‌های اجتماعی استفاده می‌کنیم، باید مطمئن شویم که اطلاعات محدودی را با افراد به اشتراک می‌گذاریم.

همان‌طور که شما هیچ وقت رمز عبور کامپیوتر خود را به یک غریبه نمی‌دهید، پس اطلاعات شخصی خود را هم بدون زحمت در اختیار بقیه قرار ندهید. از این رو در صورت فروختن یا دور انداختن یک سیستم قدیمی، مطمئن شوید که اطلاعات شما به طور کامل نابود شده است.

post

اینتل و ای ام دی پشتیبانی از ویندوز ۷ و ۸ را متوقف خواهند کرد

اینتل و ای ام دی پشتیبانی از ویندوز ۷ و ۸ را متوقف خواهند کرد

اینتل و ای‌ام‌دی سرگرم معرفی جدیدترین پردازنده‌های خود به دنیای فناوری هستند. هرچند تمامی این محصولات تنها از ویندوز ۱۰ پشتیبانی خواهند کرد و به نظر می‌رسد پشتیبانی این دو کمپانی از سایر سیستم عامل‌ها به ویژه ویندوز ۷ و ۸ متوقف خواهد شد. با زکریا همراه باشید.

 

اینتل در این هفته نمونه‌های جدیدی از محصولات «Kaby Lake» و «Apollo Lake» خود را ارائه کرده است. محصولاتی جدیدترین نوآوری‌های این کمپانی را در خود جای خواهند داد. همچنین شرکت AMD در ماه گذشته هسته‌ی پردازنده جدید خود به نام «Zen» و پلتفرم جدید «Summit Ridge» را معرفی کرده است. چنین معرفی‌هایی معمولا لیستی بلند بالا از امکانات جدید حاضر در این محصولات را در خود جای داده‌اند. هرچند یک امکان بزرگ از تمامی پردازنده‌های جدید این دو کمپانی حذف شده است: پشتیبانی از ویندوز ۷ و ۸.

همانطور که اشاره شد Kaby Lake، Apollo Lake، Bristol Ridge و Summit Ridge همگی تنها و تنها باز ویندوز ۱۰ پشتیبانی خواهند کرد. مجله‌ی «PC World» به سراغ هردو شرکت رفته و آن‌ها تایید کردند که محدوده‌ی پشتیبانی تمامی محصولات جدید به ویندوز ۱۰ محدود خواهد بود. مایکروسافت در گذشته نیز تلاش کرد «Skylake» را به ویندوز ۱۰ محدود کند؛ هرچند مدتی بعد نظر خود را تعییر داد و اعلام کرد که از این پردازنده‌ها تا پایان پشتیبانی از ویندوز ۷ (سال ۲۰۲۰) حمایت خواهد کرد.

چنین گذارهایی در دنیای سخت‌افزار متداول است. تمام شرکت‌های سخت افزار معمولا پس از مدتی از پشتیبانی سیستم‌عامل‌های قدیمی دست می‌کشند. هرچند این اتفاق به نظر هرگز انقدر سریع فرا نرسیده است. دلیل این موضوع احتمالا این است که ویندوز ۷ (مانند ویندوز اکس‌پی) محبوبیتی درازمدت را در بین کاربران تجربه کرده. هرچند ویندوز ۷ دورانی کوتاه‌تر از اکس‌پی را به عنوان ویندوز شماره یک مایکروسافت تجربه کرد ولی تا ماه‌ها پس از شروع عرضه‌ی ویندوز ۱۰ آمار فروشی بیشتر از ویندوز ۸ داشت. هل دادن ویندوز ۷ به سمت پرتگاه (دقیقا ۷ سال پس از انتشار آن) چندان هم غیرقابل پیش‌بینی نبود. ویندوز ۸.۱ از طرف دیگر تنها ۳ سال است که وارد بازار شده است.

به این ترتیب مایکروسافت پشتیبانیِ قطعه‌های جدید از سیستم‌عامل‌های قدیمی را محدود خواهد کرد؛ تا از این طریق به آرامی مسیر خریداران را به سمت ویندوز ۱۰ متمایل کند. با این که دسکتاپ‌هایی که توسط خود کاربران جمع می‌شوند سهمی کوچک از بازار کامپیوترهای شخصی را در بر می‌گیرند؛ این تغییرات بدون شک کاربرانی را که قصد دارند از نسخه‌های قدیمی ویندوز استفاده کنند تحت تاثیر قرار خواهد داد. اما سوال اصلی این است که استفاده از سیستم‌عامل قدیمی روی سخت‌افزار جدید چه مشکلاتی را به دنبال خواهد داشت؟

window xp

با این که جوابی قطعی به این سوال وجود ندارد؛ می‌شود با توجه به تجربه‌های قبلی نتیجه‌ی را پیش‌بینی کرد. نصب سیستم‌عامل‌های قدیمی روی سخت‌افزار‌های جدید احتمالا برای مدتی طولانی جواب خواهد داد؛ هرچند شاید یکسری امکانات را محدود کند. با این وجود کسانی که از پردازنده‌های ای‌ام‌دی استفاده می‌کنند باید تجربه‌ای آسان‌تر داشته باشند. زیرا کارت‌های گرافیک معمولا پشتیبانی خود از سیستم‌عامل‌های قدیمی را کاملا قطع می‌کنند. اما این شرکت وعده داده است که به پشتیبانی گرافیکی خود از ویندوزهای ۷ و ۸ ادامه دهد. قدری ویرایش در فایل‌های INF و دانلود نرم‌افزارهای شخص ثالث احتمالا می‌تواند برای مدتی سخت‌افزارها را زنده نگه دارد.

با این وجود در گذر زمان امکانات جدید بر پایه‌ی امکانات قدیمی ساخته خواهند شد؛ و پشتیبانی از امکانات در کنار نیاز به سخت‌افزار، هم همکاری نرم‌افزار را نیز طلب می‌کند. به زبان دیگر تفاوت بزرگی بین تنها «بوت کردن کامپیوتر» و استفاده‌ی کاربردی از آن وجود دارد. نویسنده‌ی یک صفحه که نحوه‌ی نصب ویندوز اکس‌پی بر روی لپ‌تاپی قدیمی Haswell را توضیح می‌دهد؛ به چند مشکل عمده که ممکن است بعد از نصب اتفاق بیافتد اشاره می‌کند. مشکلاتی نظیر نیاز به فرمت مجدد هارد درایو از GPT به MBR، نیاز به جا دادن درایورهای AHCI بر روی سی‌دی نصب ویندوز، از دست دادن آداپتور وایرلس، USB3 و اکثر شتاب ویدیویی کامپیوتر از این دست مشکلات هستند. همچنین امکاناتی مانند ورودی‌های HDMI نیز از کار خواهند افتاد.

به این ترتیب، پس از مدتی نصب ویندوز جدید از نگه‌داری ویندوزهای قدیمی بر روی سخت‌افزار جدید آسان‌تر خواهد شد. هرچند امسال با عرضه‌ی Zen و Kaby Lake کاربران بسیار سریع‌تر از قبل به این دوراهی رسیده‌اند؛ و احتمالا نارضایتی خود را نیز از این تصمیم علنی خواهند کرد. با اینکه مایکروسافت، AMD و اینتل را مجبور می‌کند که از پشتیبانی سیستم‌عامل‌های قدیمی دست بکشند؛ این شرکت‌ها در این بین تنها مشتریان خود را عصبانی خواهند کرد.

post

چگونه یک فلش‌دیسک بازیابی برای ویندوز 8 بسازیم؟

چگونه یک فلش‌دیسک بازیابی برای ویندوز 8 بسازیم؟

 

آیا شما مایلید فرآیند بازیابی و یا تعمیر ویندوز 8 را به جای استفاده از لوح فشرده، با استفاده از یک فلش‌دیسک کوچک انجام دهید؟ با زکریا همراه شوید تا شما را به آرزویتان برسانیم!

 به همراه داشتن یه درایو قابل راه‌اندازی (Bootable) برای بازیابی و تعمیر ویندوز 8، می‌تواند در شرایطی که برای سیستم شما مشکل ناخواسته‌ای بوجود آمده است، بسیار کاربردی و راهگشا باشد. شما می‌توانید این درایو بازیابی را در قالب یک لوح فشرده و یا حافظه‌های مبتنی بر ورودی USB تهیه نمایید. با این حال برخی از سیستم‌ها نظیر لپ‌تاپ‌های کوچک و یا نت‌بوک‌ها، از لوح‌های فشرده پشتیبانی نمی‌کنند و شما ناچارید که از یک فلش‌دیسک برای این منظور استفاده کنید. فلش‌دیسک‌ها معمولا کوچک‌تر بوده و قابلیت حمل ایمن‌تری دارند. البته امکان نوشتن مجدد بر روی آن در صورت لزوم نیز از دیگر ویژگی‌های استفاده از فلش‌دیسک به جای لوح فشرده خواهد بود.

در این آموزش ما به شما آموزش خواهیم داد که چگونه می‌توانید در کمتر از چند دقیقه، یک فلش‌دیسک بازیابی برای ویندوز 8 خود بسازید.

قدم اول: در صفحه شروع ویندوز 8، عبارت recovery را تایپ کرده و گزینه setting را انتخاب نمایید تا محدوده جستجو به تنظیمات سیستم‌عامل بسط یابد. سپس از نتایج به نمایش در آمده، گزینه Create recovery drive را برگزینید تا ابزار مربوط به کار ما اجرا شود.

Settings create recovery 610x385

 قدم دوم: زمانی که ابزار مربوط به ساخت درایو بازیابی اجرا شد، تیک گزینه Copy the recovery partition from the PC to the recovery drive را بزنید. این گزینه محتویات پارتیشن بازیابی که معمولا بر روی لپ‌تاپ‌ها وجود دارد را نیز به درایو بازیابی شما خواهد افزود. اگر این گزینه کمرنگ است و قابل تیک زدن نمی‌باشد، بدین معنی است که رایانه شما پارتیشن خاصی برای بازیابی ندارد. به خاطر داشته باشید که اگر این گزینه را تیک زدید، فلش‌دیسک شما می‌بایست حداقل 16 گیگابایت باشد. در غیر این صورت شما فقط به 256 مگابایت فضا نیاز خواهید داشت.

Create recovery drive 610x484

 قدم سوم: مطمئن شوید که فلش‌دیسک مورد نظر شما خالی بوده و در لیست درایوهای در دسترس رایانه شما قرار دارد. لازم به ذکر است که کلی محتویات احتمالی فلش‌دیسک شما توسط ابزار تهیه درایو بازیابی حذف خواهند شد. زمانی که مراحل ساخت درایو به پایان رسید بر روی دکمه Create کلیک کرده و دقایقی صبر نمایید تا درایو بازیابی شما ایجاد شود.

تمام شد! به همین راحتی. اکنون شما می‌توانید با استفاده از این فلش‌دیسک بازیابی ویندوز 8، سیستم خود را راه‌اندازی مجدد کرده و اموری نظیر بازیابی، بازگردانی و تعمیر خودکار را انجام دهید.

post

DirectX چیست ؟

این تاپیک در حقیقت مقدمه ایه برای شروع برنامه نویسی گرافیکی Game Programing .

برای کسایی که سفت و سخت به Game Programing علاقه دارن ( یکیش خود من ) اولین قدم آشنایی با DirectX و ماهیت و اجزا اصلیش هست . هر چند که کار سختیه ولی جذابیت عجیبی داره . 

DirectX چیست ؟ 

مجموعه ای از Interface های گرافیکی که در قالب فایل های DLL در ویندوز قرار گرفتن و توسط Microsoft ساخته شدن .

واسه اینکه بشه در برنامه نویسی از این Interface ها استفاده کرد , Microsoft در DirectX API امکان دسترسی به توابع DiredctX رو فراهم کرده . 

برای مشاهده این لینک/عکس می بایست عضو شوید ! برای عضویت اینجا کلیک کنید 

DirectX API چیست ؟

یه سری از توابع و کلاسها که به مااجازه میدن تا بتونیم از Interface های گرافیکی DirectX در برنامه های گرافیکی و Game ها استفاده کنیم .

وظیفه DirectX چیست ؟

فراهم کردن بستری مناسب برای تعامل سخت افزار و نرم افزارهای گرافیکی .
Interface های گرافیکی یا همون توابع Multimedia برای اینکه پردازش بشن به سخت افزار مناسبی احتیاج دارن . این سخت افزار به عنوان یک مفسر گرافیکی قابلیت اجرا و تفسیر این دستورات رو داره . 

اما سخت افزار ها فقط میتونن دستورات پایه گرافیکی رو اجرا کنن . یعنی اینکه دستورات پیچیده تر باید ابتدا توسط DirectX به دنباله ای از دستورات پایه تبدیل بشن و در مرحله آخر برای اجرا میرن سراغه سخت افزار .

دستور پایه دستوریه که در یک Cycle CPU یا GPU یا هر پردازشگر دیگه ای اجرا بشه . مثه دستورات انتساب در زبانهای برنامه نویسی . 
با توجه به معماری یک سخت افزار گرافیکی , مجموعه دستورات پایه استانداردی برای آن در نظر گرفته می شود . 

اجزا DirectX : 
مهمترین مولفه های DirectX :

1 – DirectDraw
2 – Direct3D
3 – DirectSound
4 – DirectSound3D
5 – DirectMusic
6 – DirectPlay
7 – DirectInput

post

طریقه عیب یابی و تعمیر سشوار،آموزش تعمیرات اتو خانگی، طریقه تعمیر لامپ های کم مصرف

طریقه عیب یابی و تعمیر جارو برقی

راه و روش های تعمیر و نگهداری جارو برقی انواع روشهای تعمیر کردن جارو برقی طریقه درست کردن جارو برقی خراب چارت تعمیر جارو برقی های خراب نقشه فنی و برقی جارو برقی ال جی و سامسونگ چگونگی نگهداری و تعمیر صحیح جارو برقی با روش های درست و علمی روشهای نوین در تعمیر جارو برقی  

عیب شماره 1 : جارو برقی روشن نمی شود

علت اول " پریز برق ندارد

علت دوم " دوشاخه معیوب شده است

علت سوم " سیم جمع کن جارو برقی معیوب شده است

علت چهارم " کلید جارو برقی خراب شده است

علت پنجم " مدار سری با موتور قطع شده است

علت ششم " موتور کاملا سوخته است

علت هفتم " رله سوخته است


عیب شماره 2 : موتور قدرت زیادی ندارد

علت اول " زغال موتور خراب شده

علت دوم " کلکتور موتور خراب شده است

علت سوم " یاطاقان ها خراب شده اند

علت چهارم " موتور نیم سوز شده است


عیب شماره 3 : مکش جارو ضعیف است

علت اول " کیسه زباله پر شده است

علت دوم " لوله ها سوراخ و یا بسته شده اند

علت سوم " فیلتر کثیف شده است

Image result for ‫طریقه عیب یابی و تعمیر جارو برقی‬‎  Image result for ‫طریقه عیب یابی و تعمیر جارو برقی‬‎  Image result for ‫طریقه عیب یابی و تعمیر جارو برقی‬‎   Image result for ‫طریقه عیب یابی و تعمیر جارو برقی‬‎

آموزش تعمیرات اتو خانگی

Image result for ‫آموزش تعمیرات اتو خانگی‬‎ Image result for ‫آموزش تعمیرات اتو خانگی‬‎ Image result for ‫آموزش تعمیرات اتو خانگی‬‎

چگونه اتو را تعمیر کنیم چارت تعمیر اتو خانگی مراحل تعمیر اتوی خانگی فلوچارت تعمیر ساده اتو تعمیر ساده و سریع اتو خانگی اتصال کوتاه در اتو دلیل کار نکردن اتو خانگی دلایل خراب شدن المنت اتو خانگی دلایل خراب شدن ترموستات اتو خانگی تعمیر ترموستات اتو و لوازم برقی

1 – اگر اتو روشن نمی شود :

علت 1 : پریز برق ندارد

علت 2 : سیم های رابط با دوشاخ معیوب شده اند

علت 3 : ترموستات خراب است

علت 4 : اتصالات ترمینال خراب است

 

2 – اگر المنت داغ می شود ولی لامپ روشن نمی شود

علت 1 : سیم فاز یا نول لامپ قطع شده است

علت 2 : لامپ سوخته است

 

3 – اگر لامپ روشن می شود ولی اتو داغ نمی شود

علت 1 : به المنت برق نمی رسد

علت 2 : المنت سوخته است

 

4 – اگر بمحض اتصال دو شاخ اتو به پریز فیوز مدار را قطع می کند

علت 1 : در دوشاخ یا سیم برق اتصالی بوجود آمده است

علت 2 : سیم های داخل اتو اتصالی کرده است

علت 3 : در لامپ یا المنت اتصالی بوجود آمده است

 

5 – اگر بدنه اتو برق دارد

علت 1 : سیم بندی اتو بر اثر حرارت زیاد آسیب دیده است

علت 2 : المنت اتصال به بدنه دارد

آموزش تعمیر اتو

نحوه تعمیر کردن اتو ، فلو چارت تعمیر اتو


اتو روشن نمی شود !

1 – در مرحله اول از سالم بودن پریز برق اطمینان نحاصل نمایید

2 – سیم اتو را با اهم متر تست نمایید

3 – مقاومت سری شده با سیم اتو را تست نمایید

4 – کلید رنج اتو را با اهم متر تست نمایید

5 – ترموستات اتو را با مولتی متر تست نمایید

6 – المنت اتو را با مولتی متر تست نمایید


اتو اتومات نمی کند !

در این حالت به احتمال زیاد ترموستات معیوب شده است و یا آشغال گرفته است

 

اتو روشن می شود و داغ نمیکند !

1 – المنت را تست کنید

2 – ترموستات را تست کنید

        طریقه تعمیر لامپ های کم مصرف           

Image result for ‫طریقه تعمیر لامپ های کم مصرف‬‎ Image result for ‫طریقه تعمیر لامپ های کم مصرف‬‎ Image result for ‫طریقه تعمیر لامپ های کم مصرف‬‎

 

در لامپ کم مصرف ، ولتاژمتناوب 220 ولت بعد از ورود به مدار به وسیله یک پل دیود و خازن یکسو و صاف شده به دو ترانزیستور سویچینگ اعمال می شود و دو ترانزیستور های سویچینگ این ولتاژ دی سی را به ولتاژ  ac(تقریبا مربعی) با فرکانس بالا تبدیل میکنند. سپس این ولتاژ به یک سلف اعمال میگردد (در لحظه اول ) و ولتاژ زیادی بوجود می اید این ولتاژ به سیم های حباب ( سیم های داخل مهتابی )اعمال شده و باعث فعال شدن مواد فلور سنت می شود بعد از یک زمان بسیار کوتاه که سلف میرا شد همه چیز به حالت عادی برمیگردد و لامپ روشن می ماند.بعد از این زمان عملکرد مدار مانند مهتابی عادی است .

اگر شما یک لامپ کم مصرف شکسته داشته باشید میتونین حباب لامپ رو بردارید و به جاش یه دونه مهتابی بزارید ،یا مهتابی رو بردارید به جاش حباب بزارید ، هر دوتاش کارمیکنه (البته باید توان ها برابر باشند.

 ولتاژ 220 ولت از طریق فیوز f1 و سلف l2 به یک پل دیود اعمال میشه تا یکسو بشه ، نقش فیوز حفاظت از لامپ در برابر ولتاژ اضافه هست و نقش سلف نیز حذف نویز های است که توسط ترانزیستور ها روی شکل موج جریان برق شهر ایجاد میشه( معمولا یک خازن نیز با ورودی موازی میکنند ، این خازن و سلف تشکیل یک فیلتر به نام emi میدن که باعث میشه توان غیر مصرفی ( یا راکتیو) از شبکه کشیده نشه ، خازن بعد از پل دیود نقش صاف کردن ولتاژ رو داره ، ولتاژ دو سر خازن 380 ولت dc هست ، که اگه بهش دست بزنی برق میگردت .نقش دیود d2و دیود d3 فقط محافظت از ترانزیستور های q1 و q2 در برابر ولتاژ برگشتی سلف است.
خب در لحظه اول ولتاژ صفره ، لامپ خاموشه و همه خازن ها دشارژ هستند.
به محض اینکه شما لامپ رو به برق متصل میکنید ولتاژ از 0 ولت به 380 ولت میرسه ( یه پالس ایجاد میشه) ، پالس فقط میتونه از طریق c2 و r6 و دیاک به بیس q2 برسه همین پالس ترانزیستور q2 رو روشن میکنه ، روشن شدن q2 باعث القا شدن یه پالس در سیم پیچ میشه سیم پیچ یه ترانس افزاینده است که ولتاژ زیادی در سر دیگش ایجاد میشه ، همین ولتاژ باعث میشه تا محتویات لامپ راه بیفته و…، از اونجا که پالس باعث میرا شدن سیم پیچ میشه ، ترانزیستور q1 مدام روشن میمونه و تغذیه لامپ از طریق اون تامین میشه

مشابه ترانزیستورها به احتمال 99 13003 هست که معمولا شنت میشن. D5 رو هم بی خیال سالمه(تو مدار با یه قطعه یا چند قطعه دیگه موازیه). خازن وقتی تخلیه  میشه اصلا ظرفیت خازنی نداره و وقتی با سوت اهم متر(بازر) تست میکنی از هیچ طرف سوت نمیزنه. ولتاژ دو سر خازن رو هم تست کنید
در ضمن سلف تو این مدارات خراب نمیشه(موقعی هم که بشه تابلو میشه چون سیم پیچش میسوزه)
مرحله اول بعد از باز کردن درب لامپ حتما حتما تمامی خازن های مدار را دشارژ کنید.احتیاط شرط اول هر کاری است.پس دشارژ خازن فراموش نشود.

1- هر لامپ کم مصرف در قسمت شیبشه ایش دو عد فیلامان دارد.اول فیلامان ها را با اهم متر تست کنید.ا گر اتصال بی نهایت(OL)یا اتصال کوتاه بود بعنی فیلامان لامپ سوخته و دیگه وقت تون را رو تعمیر لامپ نگذارید و لامپ غیر قابل تعمیر است.

2- فیوز مدار را تست کنید باید اتصال کوتاه باشد در غیر این صورت (اتصال بینهایتOL)یعنی فیوز سوخته اگر فیوز سوخته بود میتوانید یک تکه سیم نازک جایگزین کنید.

3- دیود های تغذیه مدار را با اهم متر تست کنید(پل دیود-دیود پل)

4- تمامی خازن های مدار را تست کنید.خازن های الکترولیتی را دقت کنید که باد نکرده باشد اگر باد نکرده بود با اهم متر هم تست کنید. راه تست خازن های سرامیکی هم این جوریه که اگز به اهم متر وصل کردید اهم متر باید حالت اتصال بی نهایت را داشته باشد(OL)نشان دهد.

5- دیود های روی بیس و امترترانزیستور را از مدار خارج کنید و خارج از مدار تست کنید.

6- مقاومت های روی کولکتور بیس امیترا با اهم متر تست کنید بهتر است که مقاومت ها از مدار خارج شود.اگر میخواهید روی برد مقاومت ها را تست کنید باید مقداری را که اهم متر نشان میدهد با مقداری که روی خود مقاومت نوشته باید یه کمی کمتر یا بیشتر باشد اگر بیش از 20واحد اختلاف داشتند بعنی مقاومت سوخته.

7- دیگر مقاومت ها و دیود های داخل مدار را با اهم متر تست کنید.

8- دو عدد ترانزیستور های مدار را تست کنید بهتر است که ترانزیستور را با تستر مخصوص خودش تست کنید

9- دیاک مدار را تست کنید این قطعه خیلی شبیه دیود بوده فقط خط مشخص کننده اند و کاتد را ندارد که باید با تستر خودش تست بشه

مراحل و فرضیه های عیب یابی و تعمیر بردهای الکترونیک

چند مرحله برای عیب یابی یک مدار الکترونیکی وجود داره که باید رعایت کنید تا به شکست برخورد نکنید این مراحل مراحل زیر هستند :

 

مرحله 1 – اولین نکته در عیب یابی یک مدار اینه که به نحوه کارکرد درست مدار تسلط کامل داشته باشی. منظورم اینه که خیلی وقتها پیش میاد که کاربر یک دستگاه عمدا یا سهوا ادعا می کنه که دستگاه خرابه خلاصه اینکه وجود عیب مورد ادعا باید برات اثبات بشه و مهمتر اینکه باید بدونی اگر عیب رو رفع کردی چه اتفاقی میافته

مرحله 2 – از کاربر دستگاه دقیقا بپرس که آخرین بار که دستگاه درست کارکرده کی بوده و آیا در لحظه خراب شدن دستگاه چیزی دیده یا شنیده ؟ داشتن جواب درست برای این سوال ، عیب یابی رو خیلی جلو میاندازه.

مرحله 3 – از بدیهی ترین و ساده ترین فرضها ، شروع کن : آیا دستگاه به برق وصله ؟ آیا محل اتصالها محکمه ، فیوز سالمه

مرحله 4 – قبل از دستکاری مدار و حتی استفاده از مولتی متر یا اسکوپ ، تمام احساس پنجگانه رو برای معاینه دقیق مدار استفاده کن : بوی غیر عادی ، بخشی از مدار که سیاه شده ، صدای جرقه ، داغ شدن بیش از حد یک قطعه ، گرم نشدن بعضی قطعات پاور ، شکل غیر عادی قطعات  – همونطوریکه حدس زدی از همین جا به بعد تجربه به کمکت میاد که بهتر روی این مسایل قضاوت کنی. البته به نظر عجیب میاد ولی می تونم به جرات بگم که خیلی بیشتر از نصف عیبهای دستگاههای الکترونیکی رو میشه تا همینجا تشخیص داد ..

مرحله 5 – اگر توی مرحله قبل دیدی که یک قطعه خرابه ( خازن ترکیده یا باد کرده ، مقاومت سوخته و … ) می تونی اونرو عوض کنی. البته انتظار نداشته باش عیب حتما برطرف بشه چون یک عیب دیگه هم میتونه عامل سوختن فلان مقاومت یا ترکیدن خازن بشه.

مرحله 6 – از این مرحله به بعد ، اطلاعات  الکترونیکی و تجربه حرف اول رو میزنه. چرا که باید فرضهای مختلفی داشته باشی و سعی کنی خودت رو به عیب نزدیک کنی

برگرفته از فروم اکا

Image result for ‫طریقه تعمیر لامپ های کم مصرف‬‎  Image result for ‫طریقه تعمیر لامپ های کم مصرف‬‎ Image result for ‫طریقه تعمیر لامپ های کم مصرف‬‎ Image result for ‫طریقه تعمیر لامپ های کم مصرف‬‎ Image result for ‫طریقه تعمیر لامپ های کم مصرف‬‎

post

چندنخی در زبان سی شارپ (threading)

اگر نگاهی به فعالیت های بدن انسان داشته باشیم، میبینیم که چندین فعالیت به طور موازی انجام میشوند که این عمل را همزمانی می نامیم. به همین ترتیب کامپیوترها نیز میتوانند عملیات هایی را بطور همزمان انجام دهند. تمام زبانهای برنامه نویسی به برنامه نویس اجازه نمیدهند فعالیت های همزمان را مشخص نمایند، بلکه زبانهای برنامه سازی فقط مجموعه ای ساده از ساختارهای کنترلی را فراهم میکنند که برنامه نویس با استفاده از آنها میتوانند فعالیتها را به ترتیب انجام دهند. یعنی یک فعالیت را شروع کنند و پس از اتمام آن عملیات دیگری را آغاز نمایند. نوع همزمانی که امروزه در کامپیوترها انجام میگیرد، بعنوان "عملیات های پایه" سیستم عامل پیاده سازی شدند که برنامه نویسان حرفه ای آنها را مینوشتند.

زبان Ada و کتابخانه .NET عملیات های پایه همزمانی را برای برنامه نویسان کاربردی فراهم کردند. برنامه نویسان مشخص میکنند که کاربردها شامل "نخ هایی از اجرا" باشند و هر نخ بخشی از برنامه را تشکیل میدهد که میتواند با نخ های دیگر به طور همزمان اجرا شود. این قابلیت را چندنخی مینامند. چندنخی در تمام زبانهای .NET مثل C# ، ویژوال بیسیک و ویژوال C++ وجود دارد. کتابخانه کلاس.NET قابلیت های چندنخی را در فضای نام System.Threading ارائه میکند.

چندنخی

نوشتن برنامه های چندنخی دشوار است، گرچه مغز انسان میتواند کارها را بطور همزمان انجام دهد، ولی تعویض بین کارهای موازی دشوار است. دو نوع چند وظیفه ای وجود دارد:

 مبتنی بر فرآیند (process)

► مبتنی بر نخ (thread)

پی بردن به تفاوت این دو مهم است. فرآیند برنامه ای است که در حال اجراست.چند وظیفه ای مبتنی بر فرآیند، خاصیتی است که به کامپیوتر اجازه میدهد دو یا چند برنامه بطور همزمان اجرا شوند و در آن، برنامه کوچکترین واحد کد است که میتواند توسط زمانبند توزیع شود.

نخ، واحد قابل توزیعی از کد است. در محیط چند وظیفه ای مبتنی بر نخ،  تمام فرآیندها حداقل یک نخ دارند. ولی میتوانند چند نخ داشته باشند. یعنی یک برنامه بطور همزمان میتواند دو یا چند کار را انجام دهد. بنابراین میتوان گفت، چند وظیفه ای مبتنی بر فرآیند اجرای همزمان برنامه ها را اداره میکند در حالیکه چند وظیفه ای مبتنی بر نخ، با اجرای همزمان تکه هایی از یک برنامه سروکار دارد.

امتیاز اصلی چندنخی این است که میتوان از اوقات بیکاری که در اغلب برنامه ها وجود دارد، بطور کارآمد استفاده کرد.

حالتهای نخ

نخ میتواند در چندین حالت قرار داشته باشد. نخ میتواند در حال اجرا باشد. میتواند آماده اجرا باشد که CPU در اختیارش قرار خواهد گرفت. نخ میتواند مسدود شود و منتظر منبعی بماند. نخ در حال اجرا میتواند به تعویق افتد، و سپس از سر گرفته شود. نخ میتواند خاتمه یابد و نخ خاتمه یافته نمیتواند از سر گرفته شود.

محیط کاری .NET دو نوع نخ را تعریف میکند :

► نخ پیش زمینه foreground))

► نخ پس زمینه (background)

وقتی نخی ایجاد میشود بطور پیش فرض بعنوان نخ پیش زمینه محسوب خواهد شد، ولی میتوان آن را به نخ پس زمینه تبدیل کرد. تنها تفاوت این دو نخ این است که وقتی تمام نخ های پیش زمینه موجود فرآیند خاتمه یابند، بخ پس زمینه نیز خاتمه می یابد.

تمام فرآیندهاحداقل یک نخ از اجرا دارند که نخ اصلی نامیده میشود. زیرا این فرآیند با شروع برنامه اجرا خواهد شد. بقیه نخ ها را میتوان از نخ اصلی ایجاد کرد. در C#از چند وظیفه مبتنی بر فرآیند و مبتنی بر نخ پشتیبانی میشود، در نتیجه با استفاده از C# میتوان فرآیندها و نخ ها را ایجاد و مدیریت کرد .

 

 ایجاد نخ

برای ایجاد نخ از سازنده کلاس Thread استفاده میشود. این سازنده delegateهای ThreadStart یا ParameterizedThreadStart را بعنوان پارامتر میگیرد و. این delegate ها متدی را مشخص میکنند که نخ باید با فراخوانی متد Start اجرا نماید. اگر متد Start بیش از یکبار فراخوانی شود استثنای ThreadStateExceptinرخ خواهد داد. متد Start فورا قبل از شروع واقعی نخ، خاتمه می یابد. با استفاده از خواص ThreadState و IsAlie میتوان حالت هر نخ را در هر زمان تعیین کرد ولی این خاصیتها نباید برای همگام سازی فعالیت های نخ به کار روند.

 

همگام سازی نخ ها در #C

معمولا چندین نخ از اجرا داده های مشترک را دستکاری میکنند. اگر نخ ها فقط داده های مشترک را بخوانند مشکل خاصی وجود نخواهد داشت، زیرا همزمان همه نخ ها، میتوانند داده ها را بخوانند. اما اگر داده های مشترک توسط یک یا چند نخ تغییر کند، آنگاه ممکن است بین نخ ها تداخل ایجاد شود. اگر نخی در حال به هنگام سازی داده باشد و در همان زمان نخ دیگری سعی کند آن داده را به هنگام کند، داده ها تغییر حاصل از به هنگام سازی دوم را منعکس خواهند کرد.

برای حل این مشکل نخ ها باید به کد دستکاری کننده ی داده های مشترکدستیابی انحصاری داشته باشند. یعنی در حالیکه نخی داده ی مشترک را اصلاح میکند هیچ نخ دیگری اجازه نداشته باشد به آن داده ها دستیابی داشته باشد. بنابراین در این اثنا نخ های دیگر باید منتظر بمانند. وقتی نخی با دستیابی انحصاری به داده مشترک کارش را تمام کرد، یکی از نخ های در حال انتظار میتواند به آن داده ها دستیابی داشته باشد. در این روش نخی که به داده های مشترک دستیابی دارد، مانع از این میشود که نخ های دیگر همزمان به آن داده ها دستیابی داشته باشند. این وضعیت را انحصار متقابل یا همگام سازی نخ ها می نامند.

C# با استفاده از کلاس Monitor همگام سازی نخ ها را انجام میدهد. کلاسMonitor متدهایی را برای قفل کردن اشیا فراهم میکند تا دستیابی همگام به داده مشترک را پیاده سازی نماید. قفل کردن شیء به این معناست که در هر زمان فقط یک نخ میتواند به آن شیء دستیابی داشته باشد. وقتی نخی بخواهد دستیابی انحصاری به شی ءای داشته باشد متد Enter مربوط به کلاس Monitor را فراخوانی میکند تا آن شی را قفل کند. هر شی دارای یک SyncBlock است که وضعیت قفل آن شی را نگهداری میکند. وقتی نخ بر روی شی ای قفل ایجاد کرد میتواند داده های آن شی را دستکاری کند و سایر نخ ها مسدود میشوند. وقتی نخ بخواهد قفل را باز کند متد Exit مربوط به کلاس Monitor را فراخوانی میکند. این متد SyncBlock مربوط به شی داده مشترک را به هنگام میکند تا نشان دهد که آن شی قفل شده نیست. 

post

Thread یا رشته چیست؟

هر برنامه‌ای که در محیط ویندوز اجرا می‌شود، حداقل دارای یک پردازه است و هر پردازه دارای یک رشته یا thread اصلی است. این thread که یک مسیر اجرایی درون یک پردازه است، به‌نام thread اولیه شناخته می‌شود و نقطه شروع برنامه را که معمولاً متد Main است، شامل می‌شود. این thread از نوع foreground است. اما یک برنامه محدود به یک thread نیست.
می‌تواند دارای threadهای دیگری نیز باشد که به آن‌ها worker thread می‌گویند. رشته‌هایی که معمولاً آن‌ها را می‌سازید به‌صورت Background ساخته می‌شوند مگر این‌که وضعیت آن‌ها را به foreground تغییر دهید. در نتیجه یک برنامه بسته به نوع کاری که انجام می‌دهد، می‌تواند دارای threadهای مختلفی باشد. در این حالت کاربر لازم نیست برای خاتمه یافتن یک کار صبر کند و در اصطلاح برنامه تا اتمام وظیفه‌اش freeze نمی‌شود.
با این روش برنامه روند اجرای عادی خود را ادامه می‌دهد. threadهایی که می‌سازید به‌صورت پیش فرض Background هستند و متفاوت از thread اصلی برنامه که به‌صورت foreground است، ساخته می‌شوند. هرچند می‌توانید نوع آن‌ها را تغییر دهید. اما سؤالی که ممکن است در ذهن به‌وجود آمده باشد تفاوت Foreground background است. زمانی‌که روی دکمه exit در یک برنامه کلیک می‌کنیم، در واقع thread اصلی برنامه را خاتمه می‌دهیم. در نتیجه Background thread‌ها اگر کارشان تمام هم نشده باشد، خاتمه پیدا می‌کنند.

 

Multiple_threads_single_CPU.xml_d41812e345.jpg


 اما عکس این قضیه صادق نیست؛ زمانی که Background threads وظیفه‌شان را به‌طور کامل انجام داده‌اند، به پایان رسیده و از چرخه کاری سیستم‌عامل که به آن پردازه اختصاص داده شده است، خارج می‌شوند. اما از خصوصیات threadها می‌توان به دستیابی آن‌ها به داده‌های یکدیگر درون همان پردازه اشاره کرد. به‌طوری که می‌توانید داده‌های قرار گرفته درون یک thread را تغییر داده و داده‌های تغییر یافته را در thread دیگری در اختیار داشته باشید.
برنامه‌های چندرشته‌ای می‌توانند از قابلیت پردازنده‌های چند هسته‌ای استفاده کنند. در یک کامپیوتر تک هسته‌ای هر thread می‌تواند در یک time slice پردازنده‌ اجرا شود که البته نحوه قرار گرفتن threadها روی پردازنده بستگی به حق تقدم یا priority آن‌ها دارد بالاترین حق تقدم thread‌ها همیشه با thread اصلی ویندوزاست که مسئول مدیریت دیگر رشته‌ها است. سپس threadهایی که دارای بالاترین حق اولویت هستند، اجرا می‌شوند.
به‌طور کلی Background threadها برای کارهایی که ضروری نیستند و foreground برای کارهایی که اصلی هستند، می‌توانند مورد استفاده قرار گیرند.

post

طرز خواندن مقاومت های 5 رنگی

هر کدام از این رنگها معرف یک عدد هستند
0   سیاه
1   قهوه‌ای
2   قرمز
3   نارنجی
4   زرد
5   سبز
6   آبی
7   بنفش
8   خاکستری
9   سفید

دو رنگ دیگر هم روی مقاومتها به چشم می‌خورد: طلایی و نقره‌ای ، که روی یک مقاومت یا فقط طلایی وجود دارد یا نقره‌ای. اگر یک سر مقاومت به رنگ طلایی یا نقره‌ای بود ، ما از طرف دیگر مقاومت ، شروع به خواندن رنگها می‌کنیم. و عدد متناظر با رنگ اول را یادداشت می‌کنیم. سپس عدد متناظر با رنگ دوم را کنار عدد اول می‌نویسیم. سپس به رنگ سوم دقت می‌کنیم. عدد معادل آنرا یافته و به تعداد آن عدد ، صفر می‌گذاریم جلوی دو عدد قبلی( در واقع رنگ سوم معرف ضریب است ). عدد بدست آمده ، مقدار مقاومت برحسب اهم است. که آنرا می‌توان به کیلواهم نیز تبدیل کرد.
ساخت هر مقاومت با خطا همراه است. یعنی ممکن است 5% یا 10% یا 20%خطا داشته باشیم . اگر یک طرف مقاومت به رنگ طلایی بود ، نشان دهنده مقاومتی با خطا یا تولرانس 5 % است و اگر نقره‌ای بود نمایانگر مقاومتی با خطای 10% است.اما اگر مقاومتی فاقد نوار چهارم بود، بی رنگ محسوب شده و تولرانس آن را 20 %در نظر می‌گیریم.
مقاومت های 5 رنگ در مدارات دقیق مثل مدارات داخلی مولتی متر ها و دستگاه های صنعتی به کار میروند.
نحوه خواندن انها مشابه مقاومت های عادی 5 رنگ هست ولی با یک کمی تفاوت!
3 رنگ اول عدد هستند
رنگ چهارم تعداد صفر
و رنگ پنجم تلورانس
مثلا مقاومت با رنگ های نارنجی نارجی قرمز قرمز قرمز مقداری برابر با 33200 اهم یعنی 33.2 کیلواهم دارد! و تلورانس آن 2% است!
نکته قابل توجه در 5 رنگ ها این است که از کدام سمت بخوانیم!
توجه داشته باشد که تلورانس در این مقاومت ها با رنگ های قهوه ایی برابر 1% /  قرمز برابر 2% و طلایی برابر 5% و نقره ایی برابر با 10% هست!
هر مقاومتی که این رنگ ها در یک طرفش بود شما از طرف مخالف شروع به قرائت کنید.
و نکته دیگر در رنگ چهارم است اگر در رنگ چهارم رنگ طلایی بود, مقدار 3 عدد اول خوانده شده را بر 10 تقسم کنید. اگر رنگ چهارم نقره ایی بود مقدار 3 عدد خوانده شده اول را بر 100 تقسیم کنید.

تشخیص  مقدار مقاومت ها از روی  رنگ آن ها ( 4 رنگ - 5 رنگ - 6 رنگ )

تشخیص مقدار مقاومت ها از روی رنگ آن ها ( 4 رنگ – 5 رنگ – 6 رنگ )

یکی از کاربران سایت آموزش روش خواندن مقدار مقاومت های شش رنگ ( 6 نواری ) را خواستند. من نیز تصمیم گرفتم به طور کامل در مورد مقدار مقامت های 4 رنگ ، 5 رنگ و 6 رنگ توضیحاتی را ارائه دهم.

در مقاومت ها هر رنگ نمایش دهنده عددی است. حال بستگی به این دارد که این رنگ برای کدام نوار باشد می توان مقدار مقاومت را تشخیص داد.

طریقه خواندن مقدار مقاوت های 4 رنگ ( 4 نواری )

در مقاومت های 4 رنگ ( 4 نواری ) عدد رنگ اول را بر روی کاغذ نوشته سپس عدد رنگ دوم را در کنار آن سمت راست قرار می دهیم. هنگامی که به رنگ سوم رسیدیم دو عدد قبلی را در 10 به توان عدد رنگ سوم ضرب می کنیم. توجه کنید رنگ اول و رنگ دوم از هم جدا نبوده و یک عدد 2 رقمی را تشکیل می دهند.

R =  <عدد دوم> <عدد اول>  x    10< عدد سوم>

چون همیشه مقدار مقاوت ها یک مقدار دقیق نمی باشد رنگ چهارم را برای مشخص کردن درصد خطا در مقاومت های 4 نواری نشان می دهند. که این خطا به صورت درصد با مقدار مقاومت جمع یا تفریق می شود.

R   =    R    +/- < درصد خطا = رنگ چهارم> مقاومت 4 نواری

مقاومت 4 نواری  

طریقه خواندن مقدار مقاوت های 5 رنگ ( 5 نواری )

در مقاومت های 5 رنگ ( 5 نواری ) عدد رنگ اول را بر روی کاغذ نوشته سپس عدد رنگ دوم را در کنار آن سمت راست قرار می دهیم. تفاوت با مقاومت 4 نواری در رنگ سوم است. همانند رنگ دوم عدد رنگ سوم را نیز در کنار آن ها قرار می دهیم. هنگامی که به رنگ چهارم رسیدیم سه عدد قبلی را در 10 به توان عدد رنگ چهارم ضرب می کنیم. توجه کنید رنگ اول ، رنگ دوم و رنگ سوم از هم جدا نبوده و یک عدد 3 رقمی را تشکیل می دهند.

R = <عدد سوم> <عدد دوم> <عدد اول>  x    10< عدد چهارم>

چون همیشه مقدار مقاوت ها یک مقدار دقیق نمی باشد رنگ پنجم را برای مشخص کردن درصد خطا در مقاومت های 5 نواری نشان می دهند. که این خطا به صورت درصد با مقدار مقاومت جمع یا تفریق می شود.

R   =    R    +/-  < درصد خطا = رنگ پنجم>   مقاومت 5 نواری

مقاومت 5 نواری

طریقه خواندن مقدار مقاوت های 6 رنگ ( 6 نواری )

در مقاومت های 6 رنگ ( 6 نواری ) عدد رنگ اول را بر روی کاغذ نوشته سپس عدد رنگ دوم را در کنار آن سمت راست قرار می دهیم. همانند مقاومت 5 نواری عدد رنگ سوم را نیز در کنار آن قرار می دهیم. هنگامی که به رنگ چهارم رسیدیم سه عدد قبلی را در 10 به توان عدد رنگ چهارم ضرب می کنیم. توجه کنید رنگ اول ، رنگ دوم و رنگ سوم از هم جدا نبوده و یک عدد 3 رقمی را تشکیل می دهند.

R = <عدد سوم> <عدد دوم> <عدد اول>  x    10< عدد چهارم>     

چون همیشه مقدار مقاوت ها یک مقدار دقیق نمی باشد رنگ پنجم را برای مشخص کردن درصد خطا در مقاومت های 6 نواری نشان می دهند. که این خطا به صورت درصد با مقدار مقاومت جمع یا تفریق می شود.

R   =    R    +/-  < درصد خطا = رنگ پنجم>   

تفاوت در مقاومت های 6 نواری در رنگ ششم مشخص می شود.

برای بسیاری از فلزات با تغییر دما مقدار مقاومت نیز تغییر می کند. اگر درجه حرارت خیلی زیاد نباشد این تغییرات به صورت خطی می باشد و می توان از فرمول زیر آن را بدست آورد.

R(T) =  R(T0) * [ 1 + a(T – T0) ]

T0 = ( دمای مرجع ( بر حسب درجه سانتیگراد

T = ( دمای مورد نظر ما ( بر حسب درجه سانتیگراد

R(T0) = (مقدار مقاومت در دمای مرجع ( بر حسب اهم متر

R(T) = مقدار مقاومت در دمای مورد نظر

A = ( ضریب دمای مقاومت ( یک بر روی درجه سانتیگراد

مقدار  a برای بیشتر فلزات متفاوت است. اما دمای مرجع معمولا 20 درجه سانتیگراد است.

رنگ ششم در این مقاومت ها ضریب حرارتی می باشد. که عدد آن بر حسب PPM یا درجه سانتیگراد بیان می شود.

مقاومت 6 نواری مقاومت 6  نواری

در زیر سایتی را معرفی می کنم که می توانید به صورت آنلاین مقدار مقاومت ها را بدست آورید.

لینک دانلود مستقیم : فقط کاربران عضو قادر به مشاهده این لینک می باشند. عضویت در سایت

همچنین می توانید فایل زیر را دریافت کرده که شامل تمامی رنگ ها و مقدار آن و چندین مثال برای راه افتادن شما در خواندن مقدار مقاومت ها است. لطفا با نظرات خود ما را برای کارایی بهتر سایت راهنمایی کنید.

Image result for ‫طرزخواندن مقاومت های 5 رنگی‬‎ Image result for ‫طرزخواندن مقاومت های 5 رنگی‬‎ Image result for ‫طرزخواندن مقاومت های 5 رنگی‬‎

Image result for ‫طرزخواندن مقاومت های 5 رنگی‬‎ Image result for ‫طرزخواندن مقاومت های 5 رنگی‬‎ Image result for ‫طرزخواندن مقاومت های 5 رنگی‬‎ Image result for ‫طرزخواندن مقاومت های 5 رنگی‬‎ Image result for ‫طرزخواندن مقاومت های 5 رنگی‬‎ Image result for ‫طرزخواندن مقاومت های 5 رنگی‬‎  Image result for ‫طرزخواندن مقاومت های 5 رنگی‬‎ Image result for ‫طرزخواندن مقاومت های 5 رنگی‬‎

post

ترانزیستور ماسفت چیست ؟

ترانزیستور ها را می توان مشابه شیر آب فرض کرد. با انگشت نمی تونید جلوی خروج آب از لوله را بگیرید. یعنی قدرتتون نمی رسه. اما زورتون می رسه شیر را ببندید؟! علت چیست؟ ترانزیستور هم همینطور عمل می کند. وقتی جریان اندکی به بیس ترانزیستور بدهید از کلکتور به امیتر جریان زیادی عبور می کند.

 

mosfet2[1].png

 

شما توانستید یک جریان زیاد را با یک جریان کم کنترل کنید. مثلا یک فتوسل دارید که 100 کیلواهم مقاومت داردو وقتی نور به آن می تابد مقاومتش 1 کیلواهم می شود. اگر بخواهید یک لامپ 12 ولتی را با آن خاموش و روشن کنید چه می کنید؟ بدون ترانزیستور نمی تونید با این فتوسل به لامپ فرمان بدید چون مقاومت 1 کیلواهم نمی تونه لامپ رو روشن کنه! فتوسل را بین 12 ولت و بیس ترانزیستور وصل می کنید و جریانی که به بیس ترانزیستور میاد کافیه تا ترانزیستور جریان زیاد لامپ را قطع و وصل کند. ماسفت هم مثل ترانزیستور معمولیست با این فرق که ماسفت نیاز به جریان ندارد و با ولتاژ تحریک میشه.  یعنی اگر ولتاژ بین گیت و سورس از حدی بیشتر شود جریان از درین به سورس جاری می شود. ماسفت ها هم مثل ترانزیستورهای BJT  دو نوع دارند. نوع N و نوع P


در نوع N ولتاژ گیت باید چند ولت بیشتر از ولتاژ سورس گردد تا جریان از درین به سورس جاری شود.
در نوع P ولتاژ گیت باید چند ولت کمتر از سورس شود تا جریان از سورس به درین جاری شود.
پس در نوع P‌ ما باید  ولتاژ مثبت تغذیه را به سورس بدهیم و بار را بین درین و زمین وصل کنیم. وقتی گیت ولتاژ تغذیه را داشته باشد ماسفت خاموش است و جریانی از تغذیه به بار نمیرود. اما وقتی ولتاژ گیت را چند ولت کمتر از تغذیه کنیم ماسفت روشن می شود و جریان از سورس به درین جاری می شود. ماسفت ها سرعت سوئیچینگ بالاتر از BJT دارند. یعنی سریعتر خاموش یا روشن می شوند. مزایای دیگری هم دارند که باعث شده است در مدارات سوئیچینگ ماسفتها جای ترانزیستورهای BJT‌ را بگیرند.

post

ماسفت

ماسفت یا ترانزیستور اثر میدانی نیمه‌رسانا-اکسید-فلز (به انگلیسی: metal–oxide–semiconductor field-effect transistor ٫ MOSFET ) معروف‌ترین ترانزیستور اثر میدان در مدارهای آنالوگ و دیجیتال است. این گونه از ترانزیستور اثر میدان نخستین بار در سال ۱۹۲۵ میلادی معرفی شد. در آن هنگام، ساخت و به کارگیری این ترانزیستورها، به سبب نبود علم و ابزار و امکان، با دشواری همراه بود و از همین روی، برای پنج دهه فراموش شدند و از میدانِ پیشرفت‌های الکترونیک بر کنار ماندند. در آغازِ دههٔ 70، بارِ دیگر نگاه‌ها به MOSFETها افتاد و برای ساختنِ مدارهای مجتمع به کار گرفته شدند.

در ترانزیستور اثرِ میدان (FET) چنان که از نام اش پیداست، پایهٔ کنترلی، جریانی مصرف نمی‌کند و تنها با اعمال ولتاژ و ایجاد میدان درون نیمه رسانا، جریان عبوری از FET کنترل می‌شود. از همین روی ورودی این مدار هیچ اثر بارگذاری بر روی طبقات تقویت قبلی نمی‌گذارد و امپدانس بسیار بالایی دارد. عمده تفاوت ماسفت با ترانزیستور JFET در این است که گیت ترانزیستورهای ماسفت توسط لایه‌ای از اکسید سیلیسیم (SiO2) از کانال مجزا شده است. به این دلیل به ماسفتها فِت با گیت مجزا (به انگلیسی: IGFET، Insulated Gate FET) نیز گفته می‌شود.[۱]

مدارهای مجتمع بر پایهٔ فناوری ترانزیستورهای اثرِ میدانِ MOS را می‌توان بسیار ریزتر و ساده‌تر از مدارهای مجتمع بر پایهٔ ترانزیستورهای دوقطبی ساخت، بی آن که (حتی در مدارها و تابع‌های پیچیده و مقیاس‌های بزرگ) نیازی به مقاومت، دیود یا دیگر قطعه‌های الکترونیکی داشته باشند.[۲] همین ویژگی، تولیدِ انبوهِ آن‌ها را آسان می‌کند، چندان که هم اکنون بیش‌تر از ۸۵ درصدِ مدارهای مجتمع، بر پایهٔ فناوریِ MOS طراحی و ساخته می‌شوند.

ترانزیستورهای MOS، بسته به کانالی که در آن‌ها شکل می‌گیرد، NMOS یا PMOS نامیده می‌شوند. در آغازِ کار، PMOS ترانزیستورِ پرکاربردتر در فناوری MOS بود. اما از آن جا که ساختنِ NMOS آسان‌تر است و مساحتِ کم‌تری هم می‌گیرد، از PMOS پیشی گرفت. بر خلافِ ترانزیستورهای دوقطبی، در ترانزیستورهای MOSFET، جریان، نتیجهٔ شارشِ تنها یک حامل (الکترون یا حفره) در میانِ پیوندها است و از این رو، این ترانزیستورها را تک‌قطبی هم می‌نامند.