تا بیست و دو سالگی: برای والدین به نفع نوجوانان!
تا بیست و دو سالگی: برای والدین به نفع نوجوانان
تا بیست و دو سالگی: برای والدین به نفع نوجوانان . کمتر چیزی مانند «تربیت نسل جوان» دغدغهی پدر و مادرهای امروز است. پدر و مادرهایی که عمر و انرژی و ثروت و سلامت خود را برای دیدن لبخند شادی و رضایت، بر چهرهی فرزندان خود صرف نمودهاند.
اما تربیت در دوران جدید چه معنایی دارد؟ آیا معنای تربیت در دنیای امروز، با تربیت در زمانی که نسل قبل زندگی می کردند یکسان است؟ آیا نظارت بر فرزندان در دنیای مدرن امروز که ابزارهای تکنولوژیک، مرز بین واقعیت و خیال را مبهم و شکننده کردهاند امکان پذیر است؟
آیا همانطور که والدین ما، در زمان کودکی ما، به رفت و آمدهای ما نظارت داشتند و دوستان ما را میشناختند و در مورد آنها ما را راهنمایی میکردند، چنین امکانی امروز هم وجود دارد؟
در شرایطی که دوستان ما، آی دیهای چند حرفی در شبکههای اجتماعی یا نرم افزارهای پیام رسان هستند و ثابت ترین و قابل اتکاترین آدرس سکونت، آدرس ایمیلی در فضای مجازی است که ساکن آن، هر لحظه ممکن است بی هیچ پیامی و پیامکی از آنجا توشه بردارد و به سرزمین دیگری در این مجازستان برود؟