cpu های Amd و celeron

cpu های AMD

برای شروع, ابتدا به سراغ دلایلی می رویم که باعث پیدایش این پردازنده شد, زیرا اگر در تعقیب اخبار جدید و برنامه های آتی شرکت AMD بوده باشید, متوجه می شوید که تا چند ماه قبل کوچکترین خبری در مورد این پردازنده از طرف AMD داده نشده بود و ظهور این CPU به نوعی سورپریز آخر سال بود

CPU جدید AMD با نام Athlon XP مدتی است که وارد بازار شده و به آرامی راه خود را به بازارهای ایران هم باز کرده؛ پس بد نیست برای آشنایی بیشتر، به بررسی نقاط ضعف و قوت آن بپردازیم .

برای شروع، ابتدا به سراغ دلایلی می رویم که باعث پیدایش این پردازنده شد، زیرا اگر در تعقیب اخبار جدید و برنامه های آتی شرکت AMD بوده باشید، متوجه می شوید که تا چند ماه قبل کوچکترین خبری در مورد این پردازنده از طرف AMD داده نشده بود و ظهور این CPU به نوعی سورپریز آخر سال بود. به همین علت بعضاً به آن SP به معنای Surprise هم می گویند. اما به چه علت چنین تصمیمی این طور با فوریت گرفته شد ؟ زیرا اگر تنها قرار بر تولید پردازنده ای قوی بود، T-Bird هم در مقام مقایسه با پنتیوم ۴ هنوز حرف هایی برای گفتن داشت ؛ اما علت اصلی، جنبه تبلیغاتی آن و سوار شدن بر امواج قدرتمند ویندوز XP بود که امید زیادی داشت تا بازارهای راکد جهانی را متحول کند، استفاده از نام XP به معنای Experience که در ویندوز XP مد نظر سازندگان بوده در مورد این پردازنده قدری متفاوت است، و در واقع معنی Extreme Performance را می دهد، یکی از نکات مهم که در مورد نحوه بازاریابی این محصول صورت گرفته، شیوه معرفی آن است که دیگر بر خلاف گذشته با بیان فرکانس کاری صورت نمی گیرد، بلکه توسط اعدادی معرفی می شود که در جدول مقابل می توانید آنها را ببینید

AMD Athlon XP Product Line

CPU Name FSB Frequency Clock Multiplier Clock Speed

Athlon XP ۱۹۰۰+ ۱۳۳MHz ۱۲.۰x ۱.۶۰GHz

Athlon XP ۱۸۰۰+ ۱۳۳MHz ۱۱.۵x ۱.۵۳GHz

Athlon XP ۱۷۰۰+ ۱۳۳MHz ۱۱.۰x ۱.۴۷GHz

Athlon XP ۱۶۰۰+ ۱۳۳MHz ۱۰.۵x ۱.۴۰GHz

Athlon XP ۱۵۰۰+ ۱۳۳MHz ۱۰.۰x ۱.۳۳GHz

شاید این ارقام در ابتدا کمی گیج کننده به نظر بیاید و این سئوال را در ذهن مطرح کند که آیا دلیل این امر، گمراه کردن مشتری بوده است ؟ ولی با دانستن علت این کار شما هم با نویسنده هم عقیده خواهید شد که این کار نه تنها به ضرر مصرف کننده نیست بلکه، کاملاً به نفع وی نیز خواهد بود. در نسل های پیشین پردازنده ها زمانی که Socket ۷ هنوز پرمصرف ترین زیربنا برای کامپیوترهای شخصی بود، رقابت اصلی میان شرکت های سازنده CPU بر سر بالابردن فرکانس کاری آنها بود و در کنار آن اضافه نمودن امکانات بیشتر نیز یکی از راه های پیشرفت بود، حتی این رقابت تا زمانی که مرز یک گیگاهرتز توسط AMD شکسته شد هنوز هم کمابیش ادامه داشت، و نتیجه آن پیدایش ذهنیتی در مصرف کننده شد که فرکانس کاری بالاتر را دلیل برتری یک پردازنده می دانست ، اما بعد از تولید پنتیوم ۴ که ساختاری کاملاً متفاوت با پردازنده های دیگر داشت، این رویه کماکان باقی ماند، به طوری که اکثریت مصرف کنندگان هنوز هم فرکانسکاری بالاتر را دلیل سرعت بیشتر پردازنده میدانند، اما حقیقت چیز دیگریست!

cpu های celeron

Intel Celeron :
خانواده Celeron جزء نخستین تولیداتIntel به‌شمار می‌روند. آنها پردازنده‌های تک‌هسته‌ای هستند که در حال حاضر نمونه‌های دوهسته‌ای‌شان را نیز می‌توان یافت. البته از انواع دوهسته‌ای آن نیز نمی‌توان انتظار خاصی داشت. این پردازنده‌ها بیشتر در کامپیوترهای ارزان قیمت و کم قابلیت پیدا می‌شوند و فقط توانایی اجرای نرم‌افزارهای معمولی را دارد.
به نظر ما دیگر زمان این‌گونه پردازنده‌ها به پایان رسیده است. در حال حاضر که رقابت محصولات روی سرعت، امکان اجرای چند برنامه هم‌زمان و گرافیک بالاست، این نوع فناوری‌های شانسی برای بقا بیشتر ندارند. البته بد نیست بدانید سرعت سِلِرون چهار برابر بیش از اینتل اتم است.

اینتل پردازنده های Celeron خود را در سال ۱۹۹۸ به بازار عرضه کرد. Celeron برای مقابله با پردازنده های ارزان قیمت تر Cyrix و AMD ارائه شد، که کماکان از همان اسلات Socket ۷ که اینتل برای پردازنده های قدیمی خود استفاده کرده بود، سود می بردند.

این پردازنده ها نیز از ساختاری مشابه Pentium II استفاده می کردند و با مادربردهای Pentium II سازگار بودند. نمونه های اولیه Celeron با فرکانس ۲۶۶ و ۳۰۰ مگا هرتز عرضه شدند که دارای حافظه Cache ثانویه نبودند. برای توضیح بیشتر به سایر مقالات مراجعه کنید. ولی در مدلهای بعدی آن، که اینتل نام آن را Mendocino انتخاب کرد، از حافظه Cache داخلی ۱۲۸KB استفاده شد. بر خلاف پردازنده های Pentium II که حافظه Cache آنها مجزا بود ولی با یک گذرگاه اختصاصی سریع به CPU وصل می شدند، در پردازنده های Celeron حافظه Cache داخل خود Cpu تعبیه شده و دیگر همانند پردازنده های Pentuim II از یک کارتریج SEC استفاده نمی شد.

پردازنده های Celeron با Package های مختلف BGA، PGA و SEPP به بازار عرضه شدند که برخی از آنها فقط در یک نوع Package و برخی دیگر در انواع Package های مختلف به بازار عرضه شدند. اینتل عرضه پردازنده های Celeron با فرکانس های Clock مختلف را در سالهای بعد نیز ادامه داد.

این پردازنده ها اگر چه کارائی کمتری نسبت به پردازنده های Pentium II, III داشتند اما قیمت آنها به مراتب پائین تر بود.